Herinneren jullie je Woeste Stilte nog?  Herinneren jullie je Woeste Stilte nog? De voorstelling die speelde aan de Rijn en de Waal. We spelen op 20 en 21 september een deel van deze voorstelling, de scene van de Knak-aal rondom de IJsseluiterwaarden bij Gemaal de Volharding in Velp. Acteurs Simon Boer, Élénie Wagner en Popkoor OTwoSix o.l.v Lina Kuipers nodigen jullie graag uit.

De entree is gratis en we spelen beide dagen om 14.00 en 15.00 u. Na ons optreden is er gelegenheid iets te drinken en zal er een singer songwriter optreden.

Op zaterdag 20 september treedt singer-songwriter Aniek Maren op.
Aniek Maren maakt melancholische indie folk pop. Gewapend met zang, gitaar en loopplayer speelt ze catchy popsongs en sferische luisterliedjes vol pakkende melodieën en dromerige gitaarsounds. Ze weet je te raken met haar warme stemgeluid, hees als het moet en loepzuiver de hoogte in. Aniek zingt verhalen over de natuur en de stad, over verdwalen en thuiskomen, over herinneringen die blijven hangen als mist boven de grond van een herfstig bos in de ochtend. Haar eerste Nederlandstalige EP ‘dag nacht vlinder’ kwam op 30 maart 2025 uit in eigen beheer.

Locatie
Gemaal de Volharding
Lathumse Veerweg 2, 6883 JJ Velp

De Knak-aal
Jules, de zoon van de familie, vertelt vol trots over het fantastische stukje techniek, waardoor wij in Nederland onze voeten drooghouden. Een van de toehoorders blijkt een verminkte aal te zijn. Worstelend met de taal vertelt zij over haar zuster die in het gemaal is omgekomen. Langzaam groeit er iets van begrip tussen de beheerder en de paling, en misschien zelfs liefde.

Regie: Lise-Lott kok
Tekst: Simon van der Geest
Acteurs: Élénie Wagner en Simon Boer
Muziekcompositie: Radek Fedyk
Koor: OTwoSix o.l.v Lina Kuipers

Een reactie op deze scene:
Voor het eerst van mijn leven raakte ik bij een theatervoorstelling tot tranen geroerd, een heel bijzondere ervaring. Het uitgangspunt om de natuur eens mee te laten praten en voor een keer een mensenstem te geven werkte in deze scene ontzettend goed.  Hoewel ik er al langer van overtuigd ben dat we als mens veel meer aandacht moeten hebben voor de ons omringende ecosystemen en de belangen van de niet menselijke levensvormen op aarde, voelde ik het nu ook.